Suno, eğitim faaliyetlerinin Amerika Birleşik Devletleri'nde yürütülmesi sebebiyle Alman mahkemesinin yetki alanında olmadığını savunsa da mahkeme, şirketin platformunda metin komutlarından yeni parçalar oluşturmak için mevcut şarkıları hukuka aykırı kullandığını tespit etti.
Bu karar, üretken yapay zeka (generative AI) şirketlerinin makine öğrenimi için telifli eserleri kullanmadan önce lisans alma zorunluluğunu tartışmaya açması bakımından küresel yapay zeka altyapısı ve yaratıcı ekonomi için büyük önem taşıyor.
İki milyondan fazla hak sahibini temsil eden GEMA, Suno'nun yayın platformlarına günde yaklaşık 75.000 yapay zeka üretimi parça sunan iş modelinin haksız rekabet yarattığını savundu.
Mahkemenin, yapay zeka çıktılarının "Mambo No.
5" ve "Daddy Cool" gibi orijinal eserlere benzerliğine vurgu yapan kararı, insan üretimi eserlerin pazarını makine sentezli müziğe karşı korumak için bir emsal oluşturuyor.
Tazminat miktarının belirlenmesi aşamasına geçen dava, yapay zeka şirketlerini lisans ücretlerini de içeren yeni sermaye harcaması (capital expenditure) modelleri kurmaya zorlayabilir.
Suno karara itiraz etmeyi planlasa da bu süreç, müzik meslek birliklerinin teknoloji devlerini doğrudan lisanslama müzakerelerine çekme çabasını güçlendiriyor.
GEMA, temel amacın yapay zeka seslerinin lisanssız veri kullanımı sayesinde yapay şekilde ucuz kalarak insan üretimi müzikle haksız bir rekabete girmesini önlemek olduğunu belirtiyor.