Claude Code ve Codex'te iç içe alt agent'lar: derinlik, eşzamanlılık ve model karışımı

Claude Code ve Codex kullananların ne kadarı biliyor bilmiyorum ama bence çok fazla konuşulmayan bir özellik var: ana agent'ın kendi alt agent'larını açabilmesi, o alt agent'ların da kendi alt agent'larını oluşturabilmesi.

Yani tek bir oturum içinde, kendi aralarında iş bölümü yapan ve paralel çalışan bir agent ekibi kurabiliyorsunuz. Üstelik bu ekibin tamamının aynı modeli kullanması da gerekmiyor.

Claude Code'da nasıl görünüyor

Tipik bir kurulum üç katmanlı:

• Opus ana agent. Projenin mimarisi, planlaması ve orkestrasyonu onda.
• Sonnet alt agent'lar özellikleri üstleniyor ve işi kendi aralarında bölüyor.
• Haiku alt agent'lar basit, net tanımlı işleri alıyor: arama, kontrol, küçük düzenlemeler.

Bu yapı bir ana agent ve altında çalışan birkaç agent'tan ibaret değil. Katmanlar iç içe kurulabiliyor.

Claude Code'da varsayılan olarak 3 katman derinliğe inilebiliyor ve aynı anda 20 alt agent çalıştırılabiliyor. Bunlar üst sınır değil. ~/.claude/settings.json dosyasındaki env alanına iki değişken eklemek yeterli:

{
  "env": {
    "CLAUDE_CODE_MAX_SUBAGENT_SPAWN_DEPTH": "10",
    "CLAUDE_CODE_MAX_CONCURRENT_SUBAGENTS": "50"
  }
}

İlki agent'ların kaç katman derine inebileceğini, ikincisi aynı anda kaç alt agent çalışabileceğini belirliyor.

Eski sürümlerde bir oturum boyunca oluşturulabilecek toplam alt agent sayısı 200 ile sınırlıydı. 2.1.224 sürümünde bu toplam sınır kaldırıldı. Eşzamanlılık ve derinlik sınırları ise hâlâ geçerli ve yapılandırılabiliyor.

Modelleri de ayrı ayrı seçebiliyorsunuz:

• CLAUDE_CODE_SUBAGENT_MODEL varsayılan alt agent modelini belirliyor.
• .claude/agents/ altındaki tanımlarda model: sonnet, model: haiku gibi ayarlar kullanılabiliyor.

Codex

Codex'te de benzer bir sistem var ve iki sürümü bulunuyor.

Multi-agent V1. Varsayılan derinlik 1, eşzamanlı agent sınırı 6. Yani varsayılan ayarlarda alt agent'lar kendi alt agent'larını oluşturmuyor. İki sınırı değiştirmek için ~/.codex/config.toml dosyasına şunu yazmak yeterli:

[agents]
max_depth = 10
max_concurrent_threads_per_session = 50

Multi-agent V2. Varsayılan eşzamanlı sınır, ana agent dahil toplam 4. Bunu [features.multi_agent_v2] altındaki max_concurrent_threads_per_session ile artırabiliyorsunuz. V1'deki max_depth ayarı V2'de dikkate alınmıyor, yani iki sistemin derinlik davranışı aynı değil.

Dikkat edilmesi gerekenler

• 50 agent'a izin vermek, 50 agent'ın sorunsuz çalışacağı anlamına gelmiyor. API limitleri, kaynak tüketimi ve planın kullanım sınırları hâlâ geçerli. Kendi kurulumumdan bir ders: alt agent'lar, hesaptaki diğer her şeyle aynı abonelik kotasını kullanıyor. Paralel agent'larla yoğun geçen bir öğleden sonra kotayı bitirdi ve aynı CLI'ye bağlı, ilgisiz bir canlı iş durdu.
• Daha çok agent, kendiliğinden daha iyi değil. Gereksiz yere parçalanmış bir iş, tek agent'la yapılandan daha pahalı ve daha karmaşık hale gelebiliyor.
• Kalabalık ekip, daha iyi kodu garanti etmiyor. Orkestrasyonun ve görev dağılımının kalitesi, agent sayısından çok daha önemli.

Nerede işe yarıyor

Büyük bir projede mimariyi planlayan, özellikleri geliştiren, testleri yazan, kodu inceleyen ve hataları araştıran agent'ları birbirinden ayırmak bence oldukça mantıklı. Güçlü bir modeli orkestrasyon için kullanıp küçük, bağımsız işleri hafif modellere dağıtma fikrini seviyorum. Ana agent'ın context'i gereksiz yere dolmuyor, bağımsız işler paralel ve daha ucuz modellerle yürüyor.

Bir bakıma tek bir yapay zekâya kod yazdırmak yerine, yapay zekâların kendi aralarında organize olduğu küçük bir yazılım ekibi kuruyorsunuz.

İsmail Oktay Dak · LinkedIn · X